رتباط نمک و بیماری ام اس چیست؟
پژوهشگران میگویند مصرف بیش از حد نمک ممکن است مقصر اصلی در
افزایش میزان بیماریهای خودایمنی مانند ام اس باشد. به گفته پژوهشگران
مصرف رژیم های غذایی پرنمک، باعث افزایش نوعی از سلول های ایمنی می شود که
با بیماری های خودایمنی مرتبط اند.
بررسی این دانشمندان نشان داد موش هایی که مهندسی ژنتیک شده بودند تا به ام اس دچار شوند، هنگامی که رژیم غذایی پرنمک را می خوردند، نسبت به موش هایی که میزان دریافت نمک شان متعادل بود، وضعیت بسیار بدتری پیدا می کردند.
این یافته ها بیانگر آن است که نمک ممکن است در ایجاد بیماری های خودایمنی مانند ام اس و دیابت نوع یک در افراد مستعد از لحاظ ژنتیکی نقش داشته باشد که پیش از این شناخته شده نبود.
دکتر دیوید هافلر استاد ایمنی زیست شناسی در دانشگاه ییل در آمریکا و سرپرست این پژوهش می گوید: ایجاد این بیماری ها تنها به ژن های بد یا عوامل محیطی نامناسب مربوط نیست، بلکه تعامل میان ژن ها و محیط است که فرد را دچار این بیماری ها می کند.
وی می افزاید: البته نمک تنها عامل محیطی موثر در این بیماری های خودایمنی نیست. می دانیم که کمبود ویتامین D هم ممکن است در این مورد نقش داشته باشد. سیگار کشیدن هم یک عامل موثر است و بررسی ما نشان می دهد که نمک هم یک عامل خطرساز برای این بیماری هاست.
اگرچه ممکن است سال ها طول بکشد تا رابطه بین مصرف نمک و بیماری ام اس در انسان ها ثابت شود اما هافلر می گوید برای بیمارانی که از پیش در معرض خطر بیشتر بیماری خودایمنی هستند کاهش مصرف نمک غذایی ممکن است ایده خوبی باشد. وی می گوید: اگر من دچار ام اس بودم در کاهش مصرف نمک و خوردن غذاهای فرآوری شده تردیدی نمی کردم.
پیش از این، مصرف بیش از حد نمک در افزایش خطر دچارشدن به بیماری های قلبی و فشار خون بالا، مقصر شناخته شده است. اکنون این بررسی جدید نشان می دهد رژیم های غذایی پرنمک ممکن است در افزایش میزان بیماری های خودایمنی نیز نقش داشته باشند.
منبع: ایرفای
بررسی این دانشمندان نشان داد موش هایی که مهندسی ژنتیک شده بودند تا به ام اس دچار شوند، هنگامی که رژیم غذایی پرنمک را می خوردند، نسبت به موش هایی که میزان دریافت نمک شان متعادل بود، وضعیت بسیار بدتری پیدا می کردند.
این یافته ها بیانگر آن است که نمک ممکن است در ایجاد بیماری های خودایمنی مانند ام اس و دیابت نوع یک در افراد مستعد از لحاظ ژنتیکی نقش داشته باشد که پیش از این شناخته شده نبود.
دکتر دیوید هافلر استاد ایمنی زیست شناسی در دانشگاه ییل در آمریکا و سرپرست این پژوهش می گوید: ایجاد این بیماری ها تنها به ژن های بد یا عوامل محیطی نامناسب مربوط نیست، بلکه تعامل میان ژن ها و محیط است که فرد را دچار این بیماری ها می کند.
وی می افزاید: البته نمک تنها عامل محیطی موثر در این بیماری های خودایمنی نیست. می دانیم که کمبود ویتامین D هم ممکن است در این مورد نقش داشته باشد. سیگار کشیدن هم یک عامل موثر است و بررسی ما نشان می دهد که نمک هم یک عامل خطرساز برای این بیماری هاست.
اگرچه ممکن است سال ها طول بکشد تا رابطه بین مصرف نمک و بیماری ام اس در انسان ها ثابت شود اما هافلر می گوید برای بیمارانی که از پیش در معرض خطر بیشتر بیماری خودایمنی هستند کاهش مصرف نمک غذایی ممکن است ایده خوبی باشد. وی می گوید: اگر من دچار ام اس بودم در کاهش مصرف نمک و خوردن غذاهای فرآوری شده تردیدی نمی کردم.
پیش از این، مصرف بیش از حد نمک در افزایش خطر دچارشدن به بیماری های قلبی و فشار خون بالا، مقصر شناخته شده است. اکنون این بررسی جدید نشان می دهد رژیم های غذایی پرنمک ممکن است در افزایش میزان بیماری های خودایمنی نیز نقش داشته باشند.
منبع: ایرفای
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۹۲ ساعت ۶:۴۳ ب.ظ توسط علیرضا نائینی زاده
|
